Sem is onze tweede hond en eerste "echte" border collie. Echte, tussen aanhalingstekens, want ook al is hij een heuse border, hij heeft geen stamboom(papieren). Echter, de hond is hier natuurlijk niets minder om en hij heeft veel interesse in het werken met schapen. Soms iets te enthousiast, want ook wanneer hij de schapen met rust moet laten, brengt hij ze het liefst de hele tijd bij je.

In 2004, enkele weken nadat onze hond Flip is gestorven, hebben wij Sem gehaald. Hij was toen zes weken oud. Men zegt dat het beter is om een pup pas na acht weken uit het nest te halen, maar de moeder van Sem hield het na drie weken zogen al voor gezien en werden pups de resterende weken met de fles gevoed en waren dus al vrij snel op zichzelf aangewezen.
Omdat de vorige hond Flip voornamelijk border in zich had (het was n.l. een kruising), wilden wij graag een echte border vanwege het karakter van het dier en bewust gekozen om er ook daadwerkelijk iets mee te gaan doen want, het is algemeen bekend dat een border niet bepaald een huishond is en je ze iets moet laten doen waarbij ze hun 'kop' moeten gebruiken. Dit kunnen allerlei bezigheden zijn zoals flyball, agillity, gehoorzaamheid, etc., maar mij/ons sprak het schapendrijven erg aan, hetgeen waarvoor het ras ook eigenlijk voor is bedoeld.


Sem, hier rechts met z'n zusje, was een erg leuke pup om te zien. Hij kon zich na een kleine gewenningsperiode bij ons thuis prima vermaken. Niet alleen met zijn speeltjes, maar ook allerlei lichaamsdelen en kleding van ons konden op zijn grote belangstelling rekenen. We waren erg blij toen hij daar overheen was gegroeid.


Sem's ouders Betsy en Bobbie zijn twee bordercollies uit Meddo (Gld.), waar ze op een boerderij verbleven bij de familie Kersten en waar ze ook hielpen. In dit geval hoofdzakelijk bij de koeien. Bobbie is een 'flinke' border en duidelijk is dat Sem dit heeft meegeërfd, want deze behoort ook duidelijk tot de wat grotere bordercollies. Betsy komt oorspronkelijk uit Duitsland. Volgens dhr. Kersten welke voor zijn werk regelmatig in Duitsland kwam, zat ze altijd maar aan de lijn en dat al 7 jaar lang. Het enige uitje was, dat de buurvrouw haar af en toe mee liet wandelen. Op een gegeven moment is dhr. Kersten naar de eigenaar toegegaan en heeft aangeboden dat hij Betsy wel over wilde nemen wanneer deze er verder toch geen plannen mee had. Dat mocht en na een hele korte gewenning op de boerderij in Meddo, voelde zij zich daar prima op haar plaats. Samen met Bobbie heeft ze verschillende nestjes geworpen, waaronder dus die waar Sem is uitgekomen. Hoe het nu met hun gaat weet ik op dit moment niet.

Hieronder een foto van Betsy & Bobbie.













Zoals gezegd is Sem graag bij de schapen al was dat het eerste half jaar niet het geval. Toen hij n.l. ongeveer 4 maanden oud was, hadden we hem een keer meegenomen naar een kennis welke een aantal schapen had. Sem was overal in geïnteresseerd, behalve in schapen. Natuurlijk was hij ook nog veel te jong al zegt dat per definitie niets. Echter toen Sem 10 á 11 maanden oud was, veranderde dit toen hij voor een "losmaaksessie" bij Hans Abbink (v.d. Schapenhoeve, schaapskudde Haaksbergerveen) wederom bij de schapen werd (los)gelaten. Hij keek in eerste instantie de kat een beetje uit de boom en naar Tess, één van de honden van Hans, hoe die aan het werk was en op een gegeven moment was het net een knop die je om draaide en begon Sem om de schapen te cirkelen en was de 'ban' gebroken.
Vanaf dat moment ben ik met Sem gaan trainen. Omdat Hans erg druk was met de kudde, vond Tonny Sigger, welke het 'vak' bij Hans Abbink heeft geleerd, zich bereid om Sem en mij de beginselen van het vak te leren. Dat dit mij tegenviel is een understatement. Het baasje moest nog veel meer leren dan de hond en doet dat nog steeds. Later ben ik bij Hans Fleur in Sinderen gaan trainen. Dit was erg gunstig omdat ik bij hem tijdens de winter (voor zover de weersomstandigheden het toelieten) door kon trainen, hetgeen niet mogelijk was bij de schapen van Hans Abbink. Het trainingsveld, in eigendom van staatsbosbeheer, mag/kan 's winters niet begraast worden n.l..
Hans Fleur heb ik leren kennen tijdens de "Hoonhorst trials" te Sinderen, waar ik meehielp als vrijwilliger. Hij gaf aan dat hij training gaf aan beginnende handlers (en bordercollies) en zodoende ben ik bij hem terechtgekomen.

Toen wij door Sem, Hans Abbink leerden kennen, hebben we meteen aangeboden, dat wanneer hij hulp nodig had bij de kudde, wij hem graag zouden helpen. Hans heeft van het aanbod dankbaar gebruik gemaakt en sindsdien helpen wij bij allerlei werkzaamheden wat zo'n kudde met zich meebrengt, als vrijwilliger bij de "schaapskudde Haaksbergerveen". Maar..., schapen verzorgen is een ding. Het is ook erg handig dat de vrijwilliger ook een hamer en een zaag kan hanteren, iets van electra afweet en een beetje computerkunde is ook niet weg :-). Met Sem kan ik nu af en toe hoeden, iets wat hij ontzettend leuk vind, als hij maar de schapen kan zijn.





Foto: Lekker genieten van de natuur tijdens het hoeden.

Foto: De schaapskudde op het Haaksbergerveen















Copyright © Sienna borders 2006-2009 | Disclaimer Designed by © HeM Webdesign